Τώρα που μπήκε άνοιξη
σαμάρια βουλεμάτα
κιτίραμπι παράνυφα
όλο 'μορφιά γιομάτα
Αουραγκοντάγκος φρικασέ
σημύδες στη πλατεία
γειά και χαρά σου μενεξέ
κιμπάρι τα λιθίγια
Ούλα φασούλα ούλα τα
φατσούλα και φασούλα τα
ητάν η επιτάλατα
ταρατατού κι' ανάλατα
Ένα e-έντυπο για μένα και τους άλλους, για τα τωρινά, τα παρελθόντα και τα μελλούμενα, για τα καθημερινά και τα "ανώτερα", για τα προφανή και τα αφανή, για τα ωραία και τα άσχημα, για τις σκέψεις και τις απερισκεψίες, για τα αισθητά και τα νοητά, για τα σοβαρότερα μα και τα ελαφρότερα. Κοντολογίς, ένα e-έντυπο για τα πάντα!
Κυριακή 22 Μαΐου 2011
Άνοιξη (ποίημα)
Κι' ήταν εκείνες οι στιγμές
θεσπέσιες...
θεσπέσιες...
θανάτου φίλημα !
σαν η καρδιά αναταράσσεται
στις μελωδίες
κείνο το δείλι διάλεξες
κείνο το βλέμμα
να προσπερνά ασταμάτητο
χαμένο καρφωμένο
στα άνθη
στις προσταγές της άνοιξης
κείνο το δείλι διάλεξες
κείνο το βλέμμα
να φύγεις
να χαθείς
μακριά στο ξέθαμπο
Πέμπτη 5 Μαΐου 2011
Κατσίκια (ποίημα)
Κατσίκια
Κλείνουμε τις πληγές μας
ψήνοντας
κατσίκια
σε αυλές
με ψησταριές
Κρυφοί καημοί
μπαλώματα
κι εσώτεροι
μαύροι αναστεναγμοί
Μία ζωή στις συμβάσεις
πρέπει να μάθουμε να ζούμε
με τις συμβάσεις
Ανάψτε τη φωτιά
σκαλίστε το μαγκάλι
ρίξτε τη θλίψη σας
ψήστε την
Όλα θα τα διορθώσει το κρασί
Ζωνάρι κόκκινο
Αχ βρε Μαρία...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)