Τα καράβια                       

Ένας αέρας πικρός με προσβάλει

μ' αναγουλιάζει

και κάποιες σκέψεις

δε μ' αφήνουν να κοιμηθώ

Τα καράβια

τα καράβια περιμένουν

Μάνα τα καράβια

δεν είναι πια καράβια

Μάνα τ' αστέρια

δεν είναι πια αστέρια

ακόμα και τα βράχια

έπαψαν νά 'ναι βράχια

Αυτός ο κόσμος

προσπαθεί να (ξανα) υπάρξει

προσπαθεί να (ξανα) ζήσει

αυτό που τέλειωσε.